Festivalitis          ( van Dreksbak.nl )

 Het festivalgevoel, festivalitis, lekker festivallen, noem het wat je wil. Iedereen die het wel eens meegemaakt heeft ,weet hoe het is, iedereen die weet hoe het is, kan het onmogelijk  uitleggen aan de leek. Nu Pinkpop( het klassieke “boeit me niet zo veel maar toch altijd tof om op TV te zien” festival )  weer is geweest en de festivallen alweer op de agenda beginnen te verschijnen, die van zowel Dreksbakagenda ( lokaal dus ) als de ietsjes grotere landelijke en internationale festivals, beginnen bij menig fervent festivalbezoekers de voetjes weer te jeuken.
Dit blijkt mede door het retesnel uitverkochte Lowlands en de immer groeiende populariteit van nieuwere festivallen.
Een korte blik op, en ode aan, het fenomeen genaamd Festival.

Denkt even mee beste lezer. Onder het mom van visualisatie. Stel je even voor dat je in een doris-trui met een kaki korte broek in een normale straat. Kijkt om je heen:

Stap 1. Zoek een persoon, man, vrouw, stadse, maakt niet uit.

Stap 2. Zorg ervoor dat deze persoon nog nooit op een festival is geweest ( criteria voor festival mogen redelijk breed genomen worden ).

Stap 3. Leg de magie van het festivalgevoel uit.

Stap 4. Faal jammerlijk in stap 3.

Stap 5. Als het een stadse is loopt met je rug via de muur weg.

Alle stadse grapjes daar gelaten, iedereen zal  falen in stap 3. Het festivalgevoel is iets dat ervaren dient te worden. Geproefd moet worden, als je beeldspraak prefereert. Het gevoel van vrijheid ( geconditioneerde vrijheid laten we daar duidelijk over zijn, want als een festival totale vrijheid zou zijn, zou het binnen de kortste keren anarchie en rellen zijn ), het gevoel van WIJ dat je ervaart als je met 2000 man tegelijk een tent op de kop zet tijdens Goose of andere knalbamboem-act, het gevoel van van verantwoordelijkheden 1 of meerdere dagen even achter je laten.  Pukkelpop ( of welk festival U heen gaat ) is echter nog ver weg… *snik*

Daarom heeft deze jongen ook weer ontzettend zin in Alcatrazz.
Niet zozeer omdat Alcatrazz nu zo’n fantastisch festival is ( ook al is het dat natuurlijk wel ) maar vooral omdat Alcatrazz ondanks zijn landelijke ambities, die natuurlijk lovenswaardig zijn, een echt lokaal festival is. Het wordt opgebouwd door die rukkers van Linq, het wordt bezocht door een groot deel lokaal gepeupel en lokale beroemdheden ( waarmee je enigszins mee bij kunt praten ) en belangrijker, het voelt vertrouwd.
Bier, toffe muziek, goede sfeer en volgens buienradar mooi weer ( wat natuurlijk ook niet helemaal onbelangrijk is ).
Een combinatie van bovengenoemde factoren ( gevoel van vrijheid, vriendschap en samenhorigheid met beetje bier en muziek ) maakt het festival onomkeerbaar een succesformule die nooit en te nimmer verloren mag gaan. Opstaan op Pukkelpop met 3 uur slaap, opscheppende verhalen horen dat een vriend gisteren 28 uur per dag gefeest heeft en maar 1 uur geslapen heeft, dood gaan door zon, levend worden, te veel zuipen en weer doodgaan. Tussendoor misschien een beetje muziek. Press Repeat. Nagenieten en alles fleuriger maken dan alles was. Festival <3.

Vrienden, muziek, vrijheid, blijheid en totale verwaarlozing van de drie R’s waar onze voorvaderen naar leefden.

Dood aan Rust, Reinheid en Regelmaat.
In iedere geval, tijdens het festival.

PS: mooi weer dus zaterdag, wop!